दमक। दिनको समय इँट्टा र बालुवा बोकेर बित्ने, रात पर्दा किताबसँग भविष्य बुन्ने । यही कठोर दैनिकी र अटुट संकल्पले सिरहाका सत्यनारायण साफीलाई यहाँसम्म ल्याएको छ । उहाँको यात्राले स्पष्ट सन्देश दिन्छ—अभावले बाटो अप्ठ्यारो बनाउन सक्छ, तर दृढ इच्छाशक्तिलाई रोक्न सक्दैन ।
हुलाकी लोकमार्ग नजिकै पर्ने श्रीपुर गाउँका छाप्राहरूबीच एउटा झुपडी छ । हेर्दा जर्जर, तर भित्र सपना र आशाले भरिएको । यही झुपडीमा हुर्कँदै सत्यनारायणले ‘डाक्टर बन्ने’ लक्ष्य तय गर्नुभयो । आज त्यो लक्ष्य पूरा हुने ढोकासम्म उहाँ पुग्नुभएको छ ।
उहाँको यो यात्रा संयोग मात्र होइन । बाल्यकालमै आमाको दीर्घ टाउको दुखाइको उपचारका लागि अस्पताल धाउनुपरेको अनुभवले उहाँको सोच बदल्यो । कतारमा काम गरिरहेका बुबाको अनुपस्थितिमा आमालाई अस्पताल लैजाने जिम्मेवारी उहाँकै काँधमा थियो । अस्पतालका लामो लाइन, बिरामीको पीडा र आमाको असहज अवस्थाले उहाँको मनमा एउटा अठोट रोप्यो—एकदिन म डाक्टर बन्छु ।
एसइई २०७७ मा गाउँकै विद्यालयबाट उत्तीर्ण गरी विज्ञान पढ्न विराटनगर पुग्नुभयो । कक्षा १२ पछि एमबिबिएसको तयारीका लागि काठमाडौँ जानुभयो, तर आर्थिक अभावले तीन महिनामै फर्किन बाध्य हुनुभयो । त्यही समयमा बुबा पनि वैदेशिक रोजगारी गुमाएर घर फर्किनुभयो । घरमा पढाइभन्दा पहिले पेटको प्रश्न ठडियो ।
तर सत्यनारायण हार मान्ने खालका हुनुहुन्नथ्यो । गाउँमै निर्माण मजदुरी सुरु गर्नुभयो । दिनभर भारी बोकेर थकित शरीर लिएर राति भने मधुरो बत्तीमा चिकित्सा पुस्तक पल्टाउनुहुन्थ्यो । कहिलेकाहीँ भोकै पनि पढाइ रोक्नुभएन । मजदुरीबाट बचेको थोरै पैसाले किताब किन्ने उहाँको दिनचर्या बन्यो ।
दुई वर्षको यही निरन्तर मेहनतपछि उहाँले चिकित्सा शिक्षा आयोगको प्रवेश परीक्षा दिनुभयो । नतिजा आउँदा खुशीको खबर आयो—मधेसी दलित आरक्षण कोटाबाट पूर्ण छात्रवृत्तिमा पहिलो प्रयासमै नाम निस्कियो । झुपडीमा हुर्किएको सपना मेडिकल कलेजको ढोकासम्म पुग्यो ।
छात्रवृत्तिले पढाइ शुल्क निःशुल्क भए पनि बसोबास र अन्य खर्चको चुनौती भने बाँकी नै छ । तर सत्यनारायणको कथा सामाजिक सञ्जालमा फैलिएसँगै सहयोगी हातहरू अगाडि बढ्न थालेका छन् । देश–विदेशबाट आएको साथले उहाँलाई थप हौसला दिएको छ ।
सत्यनारायण भन्छन्, “यो सहयोग पैसा मात्र होइन, मप्रतिको भरोसा हो । यो ऋण म समाजको सेवा गरेर तिर्न चाहन्छु ।” उहाँ राज्यप्रति पनि अपेक्षा राख्नुहुन्छ—कुनै पनि प्रतिभाशाली विद्यार्थीले पैसाकै कारण सपना त्याग्न नपरोस् ।
उहाँको सफलताले देखाउँछ कि समावेशी नीति र आरक्षण व्यवस्था सही हातमा पर्दा कति अर्थपूर्ण हुन सक्छ । सत्यनारायण साफी आज केवल एक विद्यार्थी होइनन्, अभावसँग जुधिरहेका हजारौँ युवाका लागि आशाको प्रतीक बनेका छन् ।
